Vertrouwde gezichten

Noem het een frisse wind, een doorstart, de grote schoonmaak of iets nieuws als nieuw elan, nieuw hoofdstuk of een nieuwe lente. Nieuw is het eigenlijk niet, al die vertrouwde gezichten die nu binnen de selectie over zijn gebleven. Voor degenen die het is ontgaan, afgelopen seizoen hebben we afscheid genomen van acht selectiespelers, een compleet team. Van die acht spelers komt er één uit eigen jeugd, en zij is momenteel ons damesprobleem aan het oplossen en verwachten we weer binnen de lijnen zodra het lichaam hersteld is van de bevalling en klaar is voor de korfbal. Uiteraard zijn we iedereen dankbaar die zijn of haar steentje heeft bijgedragen voor de club en de selectie en mogen we spreken van succesvolle afgelopen seizoenen.

De selectieperiode is inmiddels een paar weken van start, bijna ten einde, en ik betrap mezelf er steeds vaker op dat het nummer ‘The Boys Are Back In Town’ van Thin Lizzy door mijn hoofd klinkt. Dat is namelijk hoe het voelt om nu aan mijn tiende seizoen in de selectie van Achilles te beginnen.

Voor mij is het cultuur aspect het belangrijkste element binnen een team. Je kan de beste spelers hebben, maar als ze niet voor elkaar door het vuur gaan, of gewoonweg elkaar niet door en door kennen, dan is dat niet de ideale samenstelling.

Neem een voorbeeld aan het Arsenal van Mikel Arteta, een echte 'culture coach'. Toen hij bij Arsenal kwam heeft hij zich voornamelijk gefocust op de cultuur en karakters van de spelers. Dat is een project van de lange adem, maar hij heeft het maar mooi geflikt. En echt niet met de allerbeste spelers van de Premier League. Maar wel de stevige fundering van altijd doorgaan, nooit opgeven, samen strijden en altijd blijven lachen. Als je je het écht samen doet kan je veel meer bereiken. Het groepsgevoel waar iedereen een comfortabele plek heeft en erbij hoort.

En als het dan een keer tegenzit en je de deksel op je neus krijgt, dan maar na hard werken en blijven lachen. 'Liever verliezen met jullie, dan alleen, maar op één' doelt Snelle op zijn eigen vriendengroep waarmee hij samen muziek maakt. Samen met je vrienden succes bereiken, maar af en toe verliezen is veel meer waard dan die nummer 1 hit of die promotie. Snelle heeft uiteindelijk allebei, maar dat kunnen wij ook, toch?

In de zaal weten we allemaal dat we het zwaar gaan krijgen. En hoe fijn is het dan, in een seizoen waar je meer gaat verliezen dan winnen, om in ieder geval elkaar te hebben.

Dit seizoen voelt als een nieuw begin. We kunnen gaan bouwen. Met een gemiddelde leeftijd van 24 jaar heb je zo'n vier jaar tot iedereen de sportieve leeftijdspiek van 27-30 bereikt. Genoeg tijd om die gloriejaren van de jeugd NK's weer te herbeleven. Want dat moeten we nooit blijven vergeten. Vroeger waren we gewoon beter dan al die teams die we dit zaalseizoen tegen gaan komen. Die vraten we op. Met elkaar.

Afgelopen weekend zijn we met Team 1 en 2 naar Eindhoven afgereisd voor een trainingsweekend met een oefenpotje tegen DSC 1 en 2. Waar we in het begin nog ontzag toonden, rechtten we de rug en speelden we zeer verdienstelijk. 12-11 en 17-16 zou je van tevoren niet hebben bedacht. Het samenspel, voor elkaars kansen werken, fysiek de strijd aangaan en blijven lachen hebben dat mooi voor elkaar gekregen.

Niet alleen binnen de lijnen verandert dat gevoel, ook buiten de lijnen.

Het weekend ervoor stond een driekamp op het programma, op ons eigen veld. Zo kan ook ons eigen publiek de selectieperiode van dichtbij bekijken. Zo'n driekamp vraagt om wat extra handjes en wat meer organisatie. Als selectie voelden we dat die handjes nodig waren, ook vanuit ons. Allemaal hebben we onze mouwen opgestroopt en geholpen. Broodjes smeren, partytenten opzetten, bardiensten draaien, feestje voorbereiden en onze gasten vermaken. En wat was het een mooie dag met veel publiek. Eén en al genieten.

Het woord samen is veel gevallen tot nu toe. Net als hard werken, nooit opgeven en blijven lachen. Laat dat ons motto zijn voor komend(e) seizoen(en). En komt dat vooral zien. Het seizoen moet nog beginnen maar nu al zien we magische krachten ontstaan bij onze vertrouwde gezichten, in een nog vertrouwdere omgeving. Laat je inspireren. Doe mee, help mee, fluit mee, denk mee. Wees erbij!

Ilan Verboom