Deze week het Hoofdartikel door Marieke van der Molen over ons Achilles, meer dan een club.

Achilles, meer dan een club

Ongemerkt breng je best veel dagen in het jaar door langs de lijnen van het korfbalveld of in de kantine van Achilles. Korfbal is een sport, maar het is ook gezelligheid. We spelen of kijken naar wedstrijden, we ontmoeten bekenden en tot dan toe onbekenden en blijven dan vaak langer dan dat de bedoeling was hangen in de kantine, omdat het toch weer zo gezellig was.

Voor de zomer verscheen de oproep, dat ze hulp zochten voor de communicatiecommissie van Achilles. Ik speelde al langer met de gedachte om weer iets te gaan doen voor de club. Communicatie is ook wat ik doe voor mijn werk, dus waarom niet? Van tevoren werd ik door mijn omgeving gewaarschuwd dat ik het niet zo serieus moet nemen als mijn werk. Communicatie op een vereniging moet vooral praktisch zijn, je doet het met allemaal vrijwilligers, dus je moet niet te hoge eisen stellen en de slechte eigenschap perfectionisme thuislaten.

Maar dan is er toch beroepsdeformatie. Het eerste wat je op het werk doet als communicatieadviseur, is helder krijgen voor wat voor organisatie je eigenlijk werkt, wat de missie en visie is en wat de strategie is om daar te komen. Vervolgens ga je kijken hoe je met communicatie kan helpen om te zorgen dat iedereen weet wie we willen zijn en ernaar handelt, zodat de omgeving je ook gaat zien zoals je gezien wilt worden en je de vraag krijgt die je wil ontvangen.

Ik kon het dus niet laten om toen ik begon, om op de website de pagina ‘over ons’ te lezen.

‘Achilles is een oergezellige korfbalvereniging in het hart van de Haagse Vruchtenbuurt’, is er te lezen. ‘Sporten op zo hoog mogelijk niveau combineren met een rijk verenigingsleven: daar staan wij voor.’ Achilles heeft meer dan 100 jaar geschiedenis en een fiere leeuw als wapen. Er is een strijdlied als yell, allemaal onderdelen van onze merkidentiteit, zoals ze dat noemen in de communicatie. Op de website verschijnen wekelijks verslagen en foto’s van wedstrijden, maar ook van gezellige activiteiten op het veld en artikelen zoals het afscheid van legend Roelie. Allemaal uitingen die zichtbaar maken waar we voor staan.

In de video op de pagina ‘Over ons’ zie je spelende kinderen op het veld, tieners dansen op een discovloer en veteranen die een korfbalwedstrijd spelen tegen Achilles 1. Het filmpje laat zien hoe we met oude en nieuwe leden gezamenlijk ons 100-jarig bestaan vieren, herinneringen delen en nieuwe herinneringen maken, in een spiksplinternieuwe kantine en burgemeester Jan van Zaanen die deze feestelijk opent. Onze voorzitter Vincent Wiekenkamp vertelt trots over de club en hoe we samen gezelligheid organiseren. In de video wordt Ton van der Laaken geïnterviewd, de inmiddels overleden vader van Sandra en Paul en opa van Roos uit de U17, Leah uit de J12 Julian uit de J14. Hij vertelt – licht geëmotioneerd – over zijn herinneringen aan Achilles, hoe hij op de club vrienden maakte en hen hier nog steeds ontmoet.

De beelden en interviews zijn in de video gemonteerd op het nummer Multicolor. Het liedje is goed gekozen. Niet alleen omdat het van de band Son Mieux is met oer-Haagse roots, maar ook omdat het gaat over het loslaten van zwart-witdenken en het omarmen van de kleur in het leven. Zwart-wit verwijst voor mij ook naar de kleuren van ons shirt dat we dragen in de wedstrijden. Al is aan het zwart-wit door de samensmelting met Ready inmiddels de kleur groen toegevoegd. Onze vereniging is meer dan alleen wedstrijden spelen. Het is een verzameling van verschillende mensen, een kleurrijk geheel van bekende en onbekende mensen, die daarna bekenden worden en ook samen dingen meemaken. De video is wat ze in het vak noemen een knap staaltje van corporate storytelling.

In de communicatiecommissie van Achilles blijken veel Achillianen te werken die ook in het communicatievak zitten. En de communicatie van de club loopt heel goed, dus ik zie het als eer om er onderdeel van te mogen zijn. Vele handen maken licht werk. Het werk is zichtbaar, maar de handen erachter niet. Ik noem een paar namen, al ken ik nog niet iedereen dus bij voorbaat excuus als ik iemand vergeet of tekort doe.

Dennis is hoofdredacteur van de nieuwe website, Joost maakt regelmatig foto’s, Olga maakt het krantje en brengt dat ook nog rond. Erwin coördineert en redigeert de hoofdartikelen, die iedere week door iemand anders worden geschreven. Marijke schrijft wekelijks de rubriek over ‘komend weekend’ en veel commissieleden leveren kant-en-klare stukjes aan. Dat is nog eens wat ze noemen een communicatieve organisatie! Romy en Stella vullen onze sociale media en daar is recent Sabine aan toegevoegd, die zich in het dagelijks leven ook bezig houdt met content maken voor de sociale media van gemeente Den Haag.

Dan zijn er naast de communicatiecommissie nog commissies voor PR en ledenwerving. Voor iedere generatie maken we middelen om hen te bereiken. Maar vooral: we doen het samen, samen delen praktische informatie die nodig is om een korfbalvereniging te zijn en meer dan dat. Samen laten we zien wat Achilles is en we communiceren en regelen wat nodig is. We zijn daarmee onderdeel van wat we zijn, Achilles, meer dan een club.

Ik besef dat de meeste Achillianen kiezen voor de club, omdat deze gewoon in de buurt zit en niet vanwege de communicatie. Zoals veel mensen naar de supermarkt gaan, die het meest dichtbij is en niet vanwege de reclame. Toch helpt het om te weten wie je bent, wat je sterke punten zijn en wat je als vereniging belangrijk vindt.

Zelf kwam ik niet bij deze club terecht omdat die dichtbij was. Ik ben opgegroeid in de Drechtsteden en ik korfbalde daar bij een vereniging die dichtbij huis was. Toen ik op mijn 23e naar Den Haag verhuisde, woonde ik niet in de Vruchtenbuurt, maar ik zocht een club waar ik nieuwe mensen kon ontmoeten, waar gezelligheid en prestatie hand in hand gaan. Dat vond ik bij Achilles. De sfeer van de club sprak me aan. Inmiddels zijn we 25 jaar verder en is mijn leven verweven met de club, mijn kinderen korfballen er en mijn eigen oud-ploeggenoten zijn inmiddels trainer van de selectie, zitten in de TC of in het bestuur. Net zoals dat gaat bij veel andere Achillianen.

Op het werk is het tot uitdrukking brengen van je merkidentiteit hard werken. Dat komt misschien ook omdat je als organisatie ergens naartoe wilt, waar je nog niet bent. Op Achilles vormen we samen wat we zijn. De combinatie van lol en topsport, samen een vereniging zijn en vriendschappen sluiten voor het leven, maken het merk Achilles, meer dan een club.

Marieke