HKV Achilles - Meer dan een club

hoofdartikel

Vorige week was ik met drie vriendinnen eten (geen teamsporters) en hadden we het over vakanties. Ik gaf aan in maart wel weg gewild te hebben, maar dat de georganiseerde reizen met korfbal (en andere dingen die ik wil doen in die periode) helaas niet gaat. Eén van hen gaf toen aan “even de advocaat van de duivel” te spelen en vroeg mij vragen als “word je er voor betaald? Nee? Waarom ga je dan niet gewoon? Worden spelers ervoor betaald? Nee, dan kan je ze toch niet verplichten er te zijn?”

Voor ik het wist, zat ik mezelf te verdedigen voor iets wat ik gewoon heel leuk vind om te doen en waar ik veel energie van krijg (over het algemeen). Al snel had ik door dat wat ik ook zou zeggen, ze het toch niet zouden begrijpen. Dus ik liet het er maar bij.

Maar, terug naar de titel van dit artikel. De laatste jaren zijn er veel dames op relatief jonge leeftijd gestopt met spelen. Een deel is nog wel lager gaan spelen, maar heel veel zijn nog jong in de 20 volledig gestopt. Hierdoor hebben we al een paar jaar een mannenoverschot. Heeft die vriendin dan niet ergens toch een punt? Is die verplichting niet meer van deze tijd? Aan de andere kant: een teamsport kan niet zonder commitment, maar wil je iets meer vrijheid hebben, hebben we toch genoeg teams buiten de selectie waar je wel een keer op vakantie kan tijdens het seizoen? Is die verplichting dan niet ook iets dat hoort bij het hoogst haalbare willen halen? Ondanks dat het gewoon allemaal amateursport is?

Vanuit werk zie ik hierin steeds meer varianten komen bij clubs (andere teamsporten) binnen de stad. Er wordt gewerkt met een flexibel lidmaatschap (je hoeft niet de volle mep te betalen omdat je niet elke wedstrijd speelt) of een duo lidmaatschap (met zijn tweeën als één lid spelen). Uiteraard allemaal in de lagere teams.

Dit seizoen is er bij ons noodgedwongen ook met een soort flexibel lidmaatschap gewerkt. Door het damestekort bij 1 t/m 3 heeft een groepje “vedettes” zoals Mariska ze in een eerder artikel al noemde, in een roulatieschema het gat in team 3 opgevuld. Wel nog spelen, maar ook op reis kunnen. Ideaal? Zeker niet, maar dit voorkwam wel dat er niet twee teams teruggetrokken hoefden te worden. Inmiddels zijn twee van de langdurig geblesseerde dames (zo goed als) terug en kan Audrey nu echt met korfbalpensioen (al gooit ze haar schoenen nog niet weg zei ze).

Maar niet alleen in de selectie zijn meer mannen dan vrouwen, ook in de lagere teams zitten de teams breder in het aantal mannen dan vrouwen. Wat is hier de reden van? Willen de vrouwen het commitment niet meer aan, ook niet lager? De afgelopen jaren zijn naar mijn idee teveel jonge meiden volledig gestopt met korfballen, terwijl we als club nog heel veel plezier van hen hadden kunnen hebben, ook in lagere teams als ze er niet altijd zouden hoeven zijn. Is het flexibel- of duo-lidmaatschap iets om deze groep binnenboord te houden?

Op driekwart van het seizoen beginnen ook langzaam de ogen op volgend seizoen gericht te worden. Zoals het er nu naar uitziet, hebben we dan weer veel meer mannen dan vrouwen in de senioren. Wat zou het zonde zijn als we mannen kwijtraken omdat er geen team is, of ze met 8 of 9 man in één team moeten spelen. Dus bij dezen herhaal ik de oproep van Mariska aan alle vrouwen van Achilles: mocht het ergens toch nog kriebelen? Denk er dan de komende maanden eens over na of je niet (in welke vorm dan ook) weer eens een balletje zou willen gaan gooien. Dit seizoen heeft laten zien dat het anders kan, dus ga het gesprek aan met iemand van de TC, wellicht is er meer mogelijk dan je van te voren zou denken.

Ik zou het in ieder geval best leuk vinden om volgend seizoen weer af en toe in het veld staan, als het programma dat toestaat. Wie doet met mij mee?

Mandy Muller

Datum	10-02-2026 14:00
Tags	Hoofdartikel