HKV Achilles - Meer dan een club

hoofdartikel

Na zo’n kampioensweekend vraag je je bijna af: heeft het traditionele hoofdartikel van Achilles nog toegevoegde waarde? Peter Frauenfelder gaat vast uitgebreid verslag doen van het eerste. Over de wedstrijd zelf schrijven is dus eigenlijk overbodig. Dan toch ook maar over onze kampioenen schrijven, maar dan met een andere blik. Want naast alles wat er op het veld gebeurde, zag ik ook langs de lijn en op de tribune genoeg mooie dingen gebeuren.

Vincent (J5) fietst bijvoorbeeld trouw met zijn vriendengroep, als het kan, naar elke wedstrijd van het eerste om hun trainer Noa te zien spelen. Elke wedstrijd is het weer: wanneer ga je de ‘krab’ doen? Trots staan zij langs de kant naar hun trainer te kijken en moedigen ze hem aan. En dan regelt de vader van Selah en Jelte ook nog eens dozen vol confettikanonnen. Alle meiden hadden prachtige schmink in Achilles-kleuren en er hing een heel mooi zelfgemaakt spandoek.

En dan, aan het einde van de wedstrijd, krijgt je trainer een publiekswissel. Hij loopt niet naar de bank, maar gaat alvast bij zijn beste publiek staan hossen. Dit wordt een herinnering voor de jeugd die ze nooit meer gaan vergeten.

Wat mij nog meer opviel: Fleur (U17) mocht samen met haar vader de wedstrijdbal overhandigen. Leroy en Marina van SaniSale Delft hadden de wedstrijdbal aangeboden. Met deze bal werd uiteindelijk de winst binnengehaald. Ik vond het een mooi beeld om een trotse vader naast zijn dochter te zien staan.

Op de tribune zaten ook heel veel leden die al jaren bij de club rondlopen. Allemaal naar de Steenwijklaan gekomen voor de kampioenswedstrijd van ons eerste. Ook de oma van Vincent, Anneke, stapte op de fiets richting de Steenwijklaan. Bij het parkeerterrein hoort ze achter zich: “Hallo moeder!” Daar komt Wouter, haar jongste zoon, langs fietsen. Even later zet Anneke haar fiets goed weg en hoort ze weer: “Hallo moeder!” Stralend kijkt ze op en zegt: “Nou hoor ik twee keer in een paar minuten ‘hallo moeder’, dat is gek.” Want daar stond Peter haar oudste zoon net zijn fiets weg te zetten.

Niet geheel onbelangrijk, en iets waar ik veel respect voor heb, is de wedstrijdtafel. Dionne in de buurt, Ab die alles vertrouwd aan elkaar praat en Marjolein, Rob en Tjitse achter de wedstrijdtafel. Alles in goede banen leidend, samen met de scheidsrechters (Van den Beukel en De Groot), die geduld moesten hebben met alle confetti en de feestende menigte aan het einde van de wedstrijd.

En alles is weer vastgelegd op film door Simon en Stella en het socialmediateam, die de filmpjes meteen op de socials plaatst. Joost heeft alles weer vastgelegd met de camera voor fantastische beelden.

Vakkie A mag natuurlijk ook niet ontbreken. Zij zingen het eerste de hele wedstrijd naar voren. Bradley die meestal door de megafoon de inzet aangeeft en de rest volgt. En dan aan het einde van de wedstrijd misschien net iets te vroeg met z’n allen het veld op rennen om de winst te vieren. Onze mascotte die het publiek opwarmt in zijn veel te warme leeuwenpak is natuurlijk onmisbaar: Bjorn fits the suit!

In al het feestgedruis na de wedstrijd zag ik nog iets moois gebeuren. De tegenstanders waren voorbereid en boden de spelers en trainers een paar sixpacks bier aan na de wedstrijd. In deze rare tijden vind ik dat een klein, maar ontzettend sportief en leuk gebaar. Hulde aan Velocitas dat zij dat deden en hulde voor de twee vrouwelijke coaches die hun team op positieve wijze bleven coachen!

Zoals ik al schreef gaat Peter F. waarschijnlijk wel uitgebreid verslag doen van de wedstrijd van het eerste en uitleggen waarom zij kampioen zijn geworden. Daarom wil ik eigenlijk nog even stilstaan bij alle andere kampioenen. Want dat zijn er veel dit zaalseizoen 2025-2026. Nu moet ik hiervoor wel even de KNKV-app induiken, zodat ik hopelijk niemand vergeet.

De kampioenen van dit zaalseizoen zijn: Achilles 1, Achilles J1, Achilles J5, Achilles J10, Achilles J13 en Achilles J14.

Natuurlijk ben ik als moeder van Vincent bevooroordeeld en wil ik toch nog even pronken met onze J5. Want naast dat zij topcoaches hebben, Noa, Demi en Marieke, hebben zij vooral heel veel plezier met elkaar. Zij hebben als team een wedstrijdbal. Na het kampioenschap op het veld was dat hun bronzen bal. Het doel was om in de zaal weer kampioen te worden, zodat de bal zilver gespoten kon worden. Dat is gelukt: de winst en het kampioenschap werden binnengehaald.

Nu hebben deze kanjers nog een doel: op het veldseizoen weer kampioen worden, zodat de bal goud gespoten wordt. Trots op deze groep, die ook nog eens elke week een wedstrijdverslag heeft aangeleverd! Succes op het veld en hopelijk aan het einde van het seizoen een gouden bal.

Met dank aan HKVOE is het vast nog een mooi feestje geweest zaterdagavond. Ik kan niet wachten om hopelijk weer in het zonnetje op het veld aan het Pomonaplein te staan. Want als dit kampioensweekend iets heeft laten zien, is het wel hoe mooi onze club is.

Jenny Zoutendijk

Datum	17-03-2026 14:00
Tags	Hoofdartikel